மோகமுள் – நாவல்

”மோகமுள்” நாவலை முதன்முதலில் கல்லூரிக்காலத்தில்தான் படித்திருந்தேன். முழுமையாக படித்திருக்கிறேன்தான்.
ஆனால் அந்த அனுபவத்தை முழுதும் உள்வாங்கவில்லை என்று இரண்டாவது முறை முழுமையான வாசிப்புக்குப்பிறகு
இப்போது உணர்ந்தேன்.

ஏற்கனவே படித்திருந்தாலும், சொந்தமாக என்னிடம் மோகமுள் புத்தகம் இல்லை என்ற காரணத்தினாலேயே 2015ல் காலச்சுவடு கிளாசிக் பதிப்பித்த புதிய பதிப்பை வாங்கி வைத்திருந்தேன். அவ்வப்போது கும்பகோணம் போர்ஷன்கள், தங்கம்மாவின் கதை, காவிரி வர்ணனைகள் என்று படித்துக்கொண்டிருந்தாலும் (2019) ஜனவரி 1ம் தேதி ஆரம்பித்து 8ம்தேதி வரை நாளொன்றுக்கு 60 பக்கம் வீதம் மிக மிக நிதானமாகப்படித்துமுடித்த இந்த முறை மிக மிக நிறைவாக இருந்தது.

இந்த நாவலில் கிளாசிக்தன்மையே அதன் பல்வேறு அடுக்குகளில்தான் அமைந்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

  • பாபுவிற்கும் வைத்திக்கும் இடையேயான புரிந்துணர்வு கொண்ட அப்பா, மகன் உறவு
  • பாவுவிற்கும், ராஜத்திற்கும் உள்ள பரிபூரண நட்பு
  • யமுனா மீதான அன்பு, காதல், காமம் என பாபுவின் முப்பரிமாணங்கள்
  • தங்கம்மாவிற்கு பாபு மீதான காமம்
  • ரங்கண்ணாவிற்கும், பாபுவிற்குமிடையேயான குரு-சீடன் உறவு
  • சங்குவுக்கும், பாபுவிற்கும் இடையே இருக்கும் சகோதர பாசம்
  • வீட்டு ஓனருக்கும், பாபுவுக்கும் இடையே சுவாரசியமற்று இருந்தாலும், கண்ணுக்குத்தெரியாத ஒரு அன்னியோன்யம்

என மேற்கண்ட எல்லா தலைப்புகளையும் மிக முழுமையாக ஆராயந்து அனுபவித்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது நாவல். இதிலும் இரண்டாம் உலகப்போர் சமயத்தில் தொடங்கி, சுதந்திரம் கிடைத்து, காந்தி இறந்து ஒரு வருடம் கழித்து கிட்டத்தட்ட 10+வருடங்கள் நீளும் நாவல் என்றாலும், எங்கும் தடையில்லாமல் வாசகனின் மனதை நீக்கமற நினைக்கிறது.

இவ்வளவு விரிவான எல்லைகள் இருந்தாலும், காதல், சங்கீதம் என்ற இரண்டு பிரதான துடுப்புகளுடந்தான் இந்த
நாவல் ஓடம் கால நதியில் நமக்கு முன்னே விரிகிறது. பாபுவின், யமுனாவின், ராஜத்தின், ரங்கண்ணாவின்,வைத்தியின், தங்கம்மாவின் விதவிதமான தேடல்களும், தவிப்புகளும் வெவ்வேறு திசையில் இருந்தாலும் இந்த எல்லா விழைவுகளும், தேடல்களும் காதல், சங்கீதம் என்ற இரண்டு பெரும் தலைப்புகளுக்குள் அடங்கிவிடக்கூடியவை.

ரங்கண்ணா வழியாகவும், ராஜம் வழியாகவும், வைத்தி வழியாகவும் பாபுவுக்கு போதிக்கப்படும் ”புலனொழுக்கம்
என்பது சங்கீதத்துக்கும், ஞானத்தும் மிக முக்கிய வழி” என்ற வாழ்வியல் போதனையை பாபு தன்னின்
தொடர்ந்த மனப்போராட்டங்களின் வழி எப்படிக்கடந்து போகிறானென்றும் இதை விவரிக்கலாம்.

முதிராக்காதல் என்று ஒற்றைவார்த்தையில் “மோகமுள்” நாவலை நிச்சயம் கடந்து சென்று விடமுடியாது.
”நான் உன்னை சாதாரண மனிதப்பிறவியாகவே நினைக்கவில்லை. நான் வணங்கும் தெய்வத்தின் வடிவம் நீ” என்ற தெய்வாம்ச நிலையிலிருந்து “அவளைப்பார்த்ததும் பெருமிதம் பொங்கிற்று, அவள் மேனி முழுவதும் கூடத்தில் தொங்கும் பதினைந்து காண்டில் பவர் விளக்கின் ஒளியில் தகதகவென மின்னிற்று” என்ற இச்சை நிலைக்குச்சென்று சேரும் கணம் வரைக்கும் பாபுவின் தேடலுக்கான விதை நாவலெங்கும் விதைக்கப்பட்டே வந்திருக்கிறது.

“இதுக்குத்தானே எல்லாம்?”

”இதுக்குதான்”

என்று யமுனா அவனின் மோகமுள்ளை விடுவித்ததும் அவன் ஞானத்தேடலை நீக்கி, சங்கீதம் கற்றுக்கொள்ள வட நாடு செல்கிறான். அந்த ஒரே ஒரு விடுபடலை நோக்கித்தானா இத்தனை கதையும் என்ற ஆசுவாசம் ஒற்றை வரியில் கிடைக்கலாம், ஆனால் காவேரியும், சங்கீதமும், மனிதர்களின் குணங்களும், பயணங்களும், அந்தக்கால கும்பகோணமும், திருவல்லிக்கேணியும், பாபுவும், தங்கம்மாவும் நம்மை புதிய உலகத்திற்கு கொண்டு சென்று மீட்பார்கள்.

இந்த நாவல் நிச்சயம் ஒரு பேரனுபவம். படிக்கத்தொடங்கி முடிக்கும் வரையில் அந்த காலகட்டத்திலேயே வாசகனை இருத்தி ஒரு மெல்லிய தியானத்தில் நம்மை உழலச்செய்யும் அற்புதப்படைப்பிது. இதுவரை வாசிக்கவில்லையென்றால் அவசியம் வாசித்து இன்புறவும்

பின்னிணைப்புகள்

  1. மோகமுள் நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டு முழுமையுறாத திரைப்பட வடிவம். இளையராஜா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சூழலுக்காக
    இசையமைக்கப்பட்ட பாடல்களும், ஆங்காங்கே வருடும் பின்னணி இசை மட்டும் ஆறுதல்
  1. நீலமலை பனிமலர் என்ற இதழில் வெளிவந்த தி.ஜானகிராமனின் பேட்டி, வெங்கட் சாமி நாதன் எடுத்தது – https://solvanam.com/2011/05/24/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%9C%E0%AE%BE%E0%AE%A9%E0%AE%95%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AE%A9%E0%AF%81%E0%AE%9F%E0%AE%A9%E0%AF%8D-%E0%AE%93%E0%AE%B0%E0%AF%8D-%E0%AE%89%E0%AE%B0%E0%AF%88/